سهم من...اشک...
برای با تو بودن فرصت اندک بود.چرا که بهانه ی تنهایی بهانه ی خوبیست!
و حال احساس میکنم که چقدر زود دیر میشود...لبخند آخرم از گریه عشقم بود...
جرم من خاموشی ابعاد زمان خواهد بود
جرم من بوسه ایست که در هوا معلق ماند
سهم من تنها زمینیست بی هیچ آسمانی
سهم من اشکهاییست که ریخته شد تا تو بفهمی
ولی چه خوب به من خندیدی
و نفهمیدی لبخند آخرم از گریه عشقم بود
سهم من همه چیز و هیچ چیزست
...
+ نوشته شده در شنبه یازدهم آذر 1385ساعت 13:33 توسط سایه
|
