تو را من چشم در راهم...

سلام به دوستای گلم!به همه ی اونایی که به یادم بودن...نمیدونم از کجا بگم!!!میخوام گذشته هام رو رها کنم و با یه وبلاگ جدید شروع کنم.راستش خیلی وقت بود سایه رو گم کرده بودم.میخوام از اینجا برم تا بهتر بفهمم که کجا خودمو جا گذاشتم.شاید بین این نوشته ها یا بین خاطرات...بین یادگاری ها.دارم از گذشتم فرار میکنم

من مثل همیشه عاشقم ولی اندفعه میدونم باید کی باشم و چی!!

اجازه هست خيال کنم تا آخرش مال مني؟ خيال کنم دل منو با رفتنت نمي شکني ؟اجازه هست خيال کنم بازم مي آي مي بينمت ؟ با اون چشماي مهربون دوباره چشمک مي زني؟ طپش طپش با چشمکت غزل بگم براي تو با اتکا به عشق تو تو زندگي برم جلو؟

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم..♥.. چون دنيا يه روز تموم ميشه. .♥.. نميخوام بگم که مثل گلي. .♥.. چون گل هم يه روز پژمرده ميشه. ♥.. نميخوام بگم که سياهي چشمات مثل شبهاي پر ستاره اس. ♥.. چون شب هم بالاخره تموم ميشه.. ♥. نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالي. ♥.. چون اب که هميشه پاک نميمونه.. ♥.

دستانم را بر گردن فرشته زمان حلقه میکنم و میگویم از ناگفته هایی که در
تاریکترین روشنایی ها نهفته بود.او نفس میکشید.بوی بهشت بوی عطر نفس هایی که با نفسهای گنگ من یکی شده بود!او بوی بهشت میداد
به چشمانش که دقیق میشدی خانه ی دوست سهراب را نیز میافتی و وقتی لبانش را میدیدی ک چطور برایم داستان غم انگشتانم را تمام کرد متعجب مثل گمگشته ای خود را باز میافتی
و چه زیبا بود دستان تو که برای دستان من سرودی ساخت از انتهای شب و امتداد صبح
.......

سلام!شروع میکنم به نوشتن ولی مثل همیشه کلمات در مقابلت سجده میکنند.چون تو بزرگی
انقدر بزرگ که بهم یاد دادی قلبم باید انقدر بزرگ باشه تا غمای بزرگ به نظرم کوچیک بشه
دفترم رو باز میکنم...نفس که میکشم عطر تنت توی نفسام جا به جا میشه...یکی همیشه بهم میگفت جای خالیه بین انگشتای آدم واسه اینه که کس دیگه ای واسش پر کنه
و تو بودی که دستای غم بسته ی منو میون دستات جا دادی
تو بودی که با بوسه هات برای انگشتام لالایی گفتی
تو بودی که گرمای تنم رو ازت گرفتم
تو بودی که بهم یاد دادی آدم از دوست داشتنم به خدا میرسه
تو بودی منو پناه دادی توی آغوش امن و پر آرامشت و جدا کردی از دیوار بلند تنهایی که آواز من توی تنهایی "تنها این بود:من که از بازترین پنجره
با مردم این ناحیه صحبت کردم حرفی از جنس زمان نشنیدم.هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود
کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد
من به اندازه ی یک ابر دلم می گیرد
باید امشب بروم
باید امشب چمدانی را
که به اندا زه تنهایی من جا دارد بردارم
و به سمتی بروم
...
ولی حالا میرم!نه از دنیای که دارم
بلکه از خاطراتی فرار میکنم که وجودم رو زیر دستای قویش میخواد له کنه!فرار میکنم از بوسه ای که تو هوا معلق موند.فرار میکنم از یک هوس
و بعد از تمام اینها میرسم به تو!جایی نزدیک خدا
جایی که عطر نفسات میاد!جایی که همیشه بوی بهشت میده...اونجا امتداد نگاه تو...آغوش تو...لبای تو...و خدای درون تو

قشنگ یعنی چه؟
قشنگ یعنی تعبیر شاعرانه اشکال
و عشق تنها عشق
ترا به گرمی یک سیب می کند مانوس
و عشق تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد
مرا رساندبه امکان پرنده شدن

وسعت زندگی...

زندگي به من خيلي چيزها آموخت. به من آموخت مي توانم بياموزم

آدم عاقل وقتي عاقل است که عاشق باشد و آدم احمق به اين دليل احمق است که خيال مي کند عشق را مي فهمد

به زميني که مارا احاطه کرده است نگاه کن. بيا روي زمين دراز بکشيم و صداي قلب زمين را بشنويم

کتاب :

کنار رودخانه پيدار نشستم و گريستم

پائولو کوئیلو

...................................................... 

من خردمندترين مردمانم زيرا يک چيز مي دانم و

آن اين است که هيچ چيز نمي دانم .

سقراط 

................................................

سالها ميگذرد از شب تلخ وداع

از همان شب كه تو رفتي و به چشمان پر از حسرت من خنديدي

تو نميدانستي

تو نمي فهميدي

كه چه رنجي دارد با دل سوخته اي سر كردن

رفتي و از دل من روشنايي ها رفت

ليك بعد از ان شب

 
هر شبم را شمعي روشني مي بخشيد

بر غمم مي افزود

جاي خالي تو را ميديدم

مي كشيدم آهي از سر حسرت و مي خنديدم

به وفاي دل تو

و به خوش باوري اين دل بيچاره خود

ناگهان ياد تو مي افتادم

باز مي لرزيدم

گريه سر مي دادم

خواب مي ديدم من كه تو بر ميگردي

تا سر انجام شبي سرد و بلند

اشك چشمان سياهم خشكيد

آتش عشق تو خا كستر شد

ياد تو در دل من پرپر شد

اندكي بعد گذشت

اينك اين من...تنها...دستهايم سرد است

قدرتم نيست دگر...تا كه شعري گويم

گر چه تنها هستم

نه به دنبال توام

نه تو را مي جويم

حال مي فهمم من...چه عبث بود آن خواب

كاش مي دانستم عشق تو مي گذرد

تو چه آسان گفتي دوستت دارم را

و چه آسان رفتي...

كاش مي فهميدي وسعت حرفت را

آه...افسوس چه سود

قصه اي بود و نبود 

سالها ميگذرد از شب تلخ وداع

و من تنهای تنها...

 اینم از دوست خوبم:مجنون

انتخاب از چنگ مجنون کرده ام این نکته را

هرچه خواهی باش اما ... اندکی دیوانه باش ...